At bygdefolk tenkjer meir på miljøet gjennom handlingane sine enn byfolk er truleg ein myte, ifølgje ei meiningsmåling som Sentio har gjort for Nynorsk Pressekontor og Nationen.

By og land
28,1 prosent av dei spurde, var usamde i påstanden «folk på landet er meir miljømedvitne enn folk i byane», medan 17,4 prosent meinte at dette stemmer.
Av dei 1.800 spurde menneska frå heile landet, var det 4,4 prosent som svarte «veit ikkje», medan 31,5 prosent var korkje samd eller usamd i påstanden. Deltakarane kunne rangere svara i ein skala frå 1-10. Vi har rekna alternativ 8-10 som «einig» og alternativa 1-3 som «ueinig».
Bygdefolk trur på seg sjølv
Spør ein folk som faktisk bur på landsbygda, oppfattar dei seg sjølve som meir opptekne av miljøet enn byfolk. 24 prosent av bygdefolket seier seg samde i påstanden. 15 prosent er usamde.
I hovudstaden, derimot, er haldninga strak motsett. Dei vil ikkje ha på seg at dei er mindre miljømedvitne. Der er 61 prosent usamde i at bygdefolket er dei mest miljømedvitne. Berre ni prosent er samde.
Det er eit fleirtal blant både menn og kvinner som er usamde i at dei som bur på landet er meir miljømedvitne enn andre.

Fylkesvariasjon
Deler vi inn etter fylke er det flest usamde i påstanden i Oslo med 42 prosent, og færrast i Nord-Trøndelag og Finnmark med høvesvis 4 og 9 prosent. Nordtrønderane er også med sine 38 prosent mest samde av alle i at folk på landet er meir miljømedvitne enn andre.
I alle regionane er det flest som er usamde i at folk på bygda tenkjer meir på miljøet enn byfolk. Men tanken om miljømedvit varierer frå fylke til fylke i same region.
I Nord-Noreg meiner finnmarkingane det motsette av dei andre i nord. På Sørlandet gir Vest-Agder og Aust-Agder ulike meiningar, det austegdene skil seg ut. Sogningar og fjordingar er heller ikkje samde med resten av Vestlandet. Folk frå trøndelagsfylka er også innbyrdes ueinige.